Где продают стафф через закладку?

Добавь к себе рабочие зеркала гидры .

Уникальный способ обхода блокировоки.

Hydra зеркало HYDRA:ONION:РАБОЧИЕ:ЗЕРКАЛА:SHOP:ГИДРА:САЙТ:ЗАЙТИ:ССЫЛКА

Гидра сайт
HYDRARUZXPNEW4AF
HYDRA2WEB


Ссылка на Hydra в торе. Как попасть на Гидру onion с помощью ТОР браузер.





hydraruzxpnew4af.anion









Как войти на Гидру без ТОР браузера и купить кокс чистый?

Площадка с наркотиками онлайн, в телеграме, в торе, в клирнете.

Реусрс который вы так просили: амфитамин, спайс, гашиш, чистейший кокаин, героин, лсд — все доступно на официальном hydra2web магазина гидра.

Москва, Санкт-Петербург, Владимир, Нижний Новгород, Астрахань, Пермь, Первоуральск, Омск, Казань, Новгород, Астана, Киев, Минск, вся Россия.

Моментальные шопы Гидра — посещение Гидра сквозь онион гарантирует анонимность и защищенность совершения сделок в сети.

Предоставленная разработка Тор расшифровывается как The Onion Router, собственно что значит луковый маршрутизатор, который дает частный канал передачи инфы.

TOR дает собой инноваторскую технологию, а с поддержкой Гидра онион зеркала на ТОР возможно оставаться анонимной личностью в сети Онлайн.

Hydra гидра интернет-площадка разнообразных продуктов, какие невозможно приобрести в простом магазине Уникальный веб hydra2web onion Гидра онион пространно доставляет категорию продукции, которая, в большинстве случаев, не разрешена. Приказывать продукты на данной площадке довольно просто, а самое ключевое, фактически что сохраняется приватность. • Некоторые знаменитые магазинчики и мультимедийные библиотеки оставь в Darknet, чьи продукты воспрещены; • На том же ресурсе потреблять «зеркала» многих знаменитых торрент, какие утратили знаменитость; • Признанный журнальчик вопросов и выводов Утаенные выводы; • Есть множество игровых и развлекательных hydra2web; • Беспросветный интерент располагает буквальный журнальчик Torist и т. Д.

Как войти на Гидру без ТОР браузера Если ежели ради вас прежде нагружать интернет-браузер ТОР, ведь вероятно пользоваться некоторым способом. Потреблять возможность заглянуть для Hydra onion с поддержкой специализированного шлюза, некоторый считается личного семейства «соединителем» промеж вашим устройством и сервером, дозволяющим наведывать подобные ресурсы. В предоставленном случае переданный рецепт доставляет непосредственную ссылку, какая настроена определенным образом. Порядок преодолеют наведывать лавочка Hydra (гидра) с безусловно всякого браузера и с всякого прибора.

О гидре

Гидра зеркало Рабочее зеркало Гидра – список своевременных зеркал Hydra тут Не выходит побывать вебhydra2web Hydra? Рекомендуем для вас перечень трудящихся зеркал Гидра онион официального вебhydra2webа Hydra. Всякий раз свежее и животрепещущее зеркало Гидра Онион гиперссылка лишь только у нас на веб hydra2web.

Собственно что это Гидра и ТОР

ТОР – это особая разработка, какая акцентирует возможность сокрыть личную персону в Онлайн узы.

Лавка Hydra, который возможно побывать сквозь Гидра официальный веб hydra2web зеркало, дает собой универсальный интернет магазин оригинальных продуктов, которые не разрешены к перепродаже на нормальных ресурсах.

Данная платформа Гидра отражение весельчак работает по всей земли РФ, Беларуси и Украины совершенные дни 7 дней в недельку.

Так появились не блокируемые зеркала и гиперссылке в площади онион даркнета. Добавь себе оригинальные ссылки на зеркала гидры и делись с друзьями.

Сколько угрожает за употребление наркотиков? - ни сколько, ежели ты правильно используешь неподписанную линию единиц и правильно разыскиваешь закладки.

В сети потреблять больше часть фейковых площадок, какие сделаны для домене onion, TOR, Hydra и многое иное

Водились безотносительно съедены квелые пространства, какие утилизировали ДДосеры для нарушения нашего равновесного плана

Вот и протест для вопрос – как войти на Гидра отражение.

Как не попасть в лапы жуликов

Для такого, дабы избежать расплодившихся в последнее время каждого семейства жуликов, разработчиками была сотворена бесперебойная сеть зеркал

Пользуйтесь Гидра онион зеркало официальный вебhydra2web сохраните ссылку на этот hydra2web в закладки. РКН может ограничить доступ к hydra2webу, скачайте все ссылки с этого hydra2webа к себе на устройство.

Жапандағы жалғыз үй – Zamana
Тылсым дүние

Жапандағы жалғыз үй

Бұл әңгімені маған бұдан біраз жылдар бұрын құрылыста бірге істейтін Тынымбай деген кісі айтып берген еді. Енді, міне, есіткен сол әңгімені қаз-қалпында оқырман назарына ұсынуға бел байлап отырмын.

– 1968-1970 жылдары мен Душанбе қаласына жақын маңайдағы әскери бөлімнің бірінде азаматтық борышымды атқарған едім, – деп бастаған еді әңгімесін Тынымбай көкем, – Біз құрылыс бөлімінде қызмет атқаратынбыз. Қаланың іргесіндегі аумағы ат шаптырым жаңа әскери қалашықты өз уақытында тапсыруға күш салып жатқанбыз. Жұмысқа ерте келіп-кеш қайтамыз. Күн ыстық. Ауыр жұмысқа шыдағанмен суға шыдай алмайсың. Дембіл-дембіл қала сыртындағы суға жүгіріп тұратынымыз да сондықтан. Сондай қапырық күндердің бірінде ыстығым бірден көтеріліп, ауруханаға түсіп қалдым. Аурухана болғанда әскери емес, азаматтық аурухана.

Менімен бірге жасы сексенге жақындаған шүңірек көзді, арық қара шал да жатты. Артынан іздеп келер жанашыры жоқ па білмеймін. Әйтеуір мен жатқан он шақты күннің  ішінде ол қарияны іздеп бір де бір адам артынан келмеді. Таяғына сүйеніп әрең жүретін ол кісі тура тірі әруақ сияқты еді. Жүрген кезде екі өкпесі сырылдап, ентіге әрең сөйлейтін еді, жарықтық. Келгеніме сегіз күн болып, тоғызыншы тәулікке ауыс­қанда, таңертең күбір-күбір сөйлескен әлдебір  дауыстардан оянып кеттім. Басымды көтерсем, әлгі ауру қарияның қасына үш-төрт дәрігер жиналып қалыпты. Қарияның жүзін ақ матамен жауып қойыпты. Бірден түсіндім. Қария бақилық болып кеткен екен. Арада біраз уақыт өткенде кезекші дәрігер келді.

– Тынымбай, – деді ол, – жаңағы  қарияны қала шетіндегі бейітке апарамыз. Артында ешкімі жоқ ол кісіні мұсылман салтымен жерлеуіміз керек. Сенің онша алып бара жатқан ауруың байқалмайды ғой. Давай, сен бізге жәрдем бер. Қазір сенімен бірге үш адам бейітке барады. Барып марқұмның көрін қазып дайындайсыңдар, – деді. Содан аурухананың «Жедел жәрдеміне» мініп, төрт адам қала шетіндегі бейітке келдік. Түске жақын қайтыс болған кісінің мәйітін алып келгенше біз бәрін де дайындап қоюымыз керек. Бізді бейіт басында ұзын бойлы, қапсағай денелі, қызыл шырайлы, жасы алпыстан  асқан бір кісі қарсы алды. Алайда күрек-сайманымызды сайлап келген бізге жұмыс табылмай да қалды. Әлгі кісі көрді бір өзі қазып, бәрін рет-ретімен дайындап қойыпты.

– Менің есімім – Икрам, ұлтым-өзбек, өзім – әндіжандықпын,– деп таныстырды ол өзін. Біз де бір-бірімізді ол кісіге  таныстырып жаттық.

– Сендер жер қазып әуре болмай-ақ қойыңдар. Марқұмның жатар орны дайын. Тек көмуге жәрдем берсеңдер болғаны. Жүріңдер, онан да біздің үйге кіріп, шай ішіп алайық.

– Сіз қайда тұрасыз? Қалаға қайтып барамыз ба? – дедік біз таңданған қалпымызды жасыра алмай.

– Жоқ, қалада емес. Осында тұрамын, – деп Икрам-әка бізді үйіне қарай бастай жөнелді. Ұзыннан-ұзақ созылған бейітті айнала жүріп, күншығыс жақтан қоныс тепкен, жерді қазып-төбесін қамыспен жапқан шағын үйшікке жақындай бердік. Әйтсе де сырты шағын көрінгенмен іші екі бөлмеден тұратын жер үйдің іші кең әрі салқындау екен.

Біз тақтайдан жасалған тапшанның үстіне жайғастық. Икрам-әка самаурынын көтеріп тысқа шығып кетті. Топырақ иісі аңқыған үйдің іші тым қарапайым, басы артық дүние көрінбейді. Бір бұрышта екі-үш киіз бен бес-алты көрпе жастық жиналыпты. Одан берірек кішкене шойын қазан, кәстрөл, кесе-шәйнектер орын тепкен. Терезенің орнындай шұқыр жайда түрлі діни кітаптар, көзәйнектің қорабы, қолға ұстап жүретін фонарь жайғасыпты. Ал, екінші бөлмеде не бар екенін бір Құдайдың өзі білсін. Оған бас сұққан жоқпыз. Арада біраз уақыт өткенде самаурынын көтерген үй иесі кірді. Дастархан жайылып, үстіне нан, қант, өрік-мейіздер ортаға қойылды.

Шай ішкен болып отырмыз. Бірақ менің ойым жан-жаққа бөліне берді. Икрам-әканың жүзіне қарасам, онша кәрі емес сияқты. Тепсе темір үзетін қарулы. Екі бетінің нұры тамып тұр. Осыған қарамай жалғыз өзі бейіт жанында елеусіз өмір сүріп жатыр. Сонда не, Икрам-әканың бала-шағасы жоқ па? Жоқ әлде, бейіт жанына өз жүрек қалауымен келді ме? Менің мазасыз ойымды дөп бас­қандай Икрам-әка өзінің сыр сандығын аша жөнелді.

– Иә, жігіттер, сендер айтпасаңдар да жүздеріңнен менің бұл жұмбақ жүрісіме таңданып отырғандарың сезіліп тұр, – деді Икрам-әка алдындағы кесені қолына алып, – Мен мұнда бір шыбын жаным үшін келген адаммын. Осында елден аулақ қоныстанғаныма да жиырма шақты жылдың жүзі болып қалды. Құдайға шүкір, өзімнен тараған үш ұл, төрт қызым, қалада екі қабатты зәулім үйім, астымда су жаңа «Волгам» да бар, – деді одан әрі Икрам-әка маңда­йынан шып-шып аққан терді сүлгісімен сүртіп жатып. Біз тырс етіп үн қатпай әліптің артын бағып отырмыз. Көкейде қанша сұрақ кептеліп тұрса да жауабын ол кісінің өз аузынан есітуге даяр тұрдық. Бір жақсысы, Икрам-әка да бізді аса зарықтырып көп күттіре қойған жоқ.

– 1954-56 жылдары Кеңес Одағы бойынша бұрын соқа тиіп көрмеген жерлерді жыртып, тың игеру науқанының кең етек жайғанын тарихтан жақсы білетін шығарсыңдар. Сол жылдары мен ауыл бойынша бірінші мәрте шынжыр табанды трактор руліне отыру бақытына ие болдым. Ол  кезде орда бұзар отызға (өзім 1926 жылғымын) жаңа келген кезім болатын. Шаршау дегеннің не екенін білмейтін тау қопаратын кезім. Әрі жаңа трактордың буы дегбірімді ұшырып тұрған шақ. Күндіз де, түнде де дамыл таппай жер қыртысын қақырата айдап тастаймыз.

Содан бір күні тау қойнауына жақын орналасқан бір қышлақтың (ауылдың) бұрын соқа тимеген жерін жыртпақшы болдық. Бірақ ылғи да айдарымыздан жел есіп жүрген біз күтпеген кедергіге тап болдық. Сол ауылдың бес-алты қариясы келіп, біздің бұл жерді мазаламауымызды өтінді. Сөздеріне қарағанда, осы өңірге есімі кеңінен мәлім ғұлама молда жерленгенге ұқсайды. Алайда, діннің тамырына аяусыз балта шабылған ол кезде мұндай құрғақ насихатты жүрегі алып-ұшып тұрған біздің тыңдап тұруға уақытымыз шамалы еді. «Ой, сөздерің бар болсын!» – деп жанымда жүрген Сергей екеуіміз оларға құлақ та аспастан тың жерге соқа салуға өршелене ұмтылдық. Тракторды орнынан қозғалта бергенде сол жерде тұрған бес-алты шалдың еңкілдеп жылап тұрғанын, көздерінен аққан жастың сақалдарына тырс-тырс тамып жатқанын байқап, жүрегім су ете қалды. Бірақ бәрі тым кеш еді. Біз алған бетімізден қайт­падық.

Екі күнде әлгі жердің ту-талақайын шығара жыртып тастадық. Әсіресе көлемі төрт-бес метрдей болатын жалпақ тас­ты тракторыммен сүйретіп аулаққа апа­рып тастағаныма кәдімгідей мәз болып жүрдім. Әйтсе де сол жалпақ тастың алдағы өміріме мүлде тыныштық бер­мейтінін мен сорлы қайдан білейін? Арада бір апта өткенде тегіс жолда  келе жатқан тракторы бірден аударылып кеткен Сергей досым тракторының шынжыр табанының астында жаншылып кете барды. Ал мені әлдебір күш ұйықтатпайтынды шығарды. Көзім сәл ілініп кетсе болды, басына сәлде ораған ақ сақалды кісі таяғымен ұрып, алдына салып қуа жөнеледі. Кейде алқымымнан алып қылқындырады. Мен өз даусымнан шошып оянып кетем.

Бұл көрініс күнде қайталана береді. Басым жастыққа тисе болды, көз алдыма түсі суық, сұсты қария елестейді. Бұрын тек түсіме енсе, енді көз алдымда көлбеңдеп тұрып алатын болды. Осылайша ұйқыдан қалдым. Жұмыстан да маза кетті. Болмаған соң тракторды тастадым. Бір шыбын жаным үшін талай молдаларға да, тәуіптерге де көріндім. Бірақ олардан ешқандай да қайран болмады. Ұйқыдан біржолата қалған мен көздерім шүңірейіп, екі жағым суа­лып, өлетін халге жеттім. Қолында ұзын таяғы бар, сәлделі де сұсты қария енді шаңқай түстің өзінде-ақ көрінетін болды. Осылай дел-сал болып жүргенде ауылға Тәшкеннен Бұқарбай есімді үлкен молда келді.

Менің жағдайымды әбден зерттеген ол кісі: «Әй, балам-ай! Кезінде қасиетті, ел-жұртқа беделді адамның мазасын алған көрінесің. Енді ол кісі жатқан жердің басына барып, мал сойып, Құдайы тамақ бер. Әруағына тағзым етіп, кешірім сұра. Сосын қалған ғұмырыңды бейіт басында өткіз. Сонда ғана әруақтар сені мазаламайды», – деді. Баяғы өзім қопарып жыртқан жер сол қалпында екен. Біз әбестікпен айдаған жерді одан кейін киесінен қорқып, ешкім де мазаламаған көрінеді. Жалпақ тасты сүйреткен жерге мал сойып, әруақтарға бағыштап Құран оқып, Құдайы тамақ тараттым. Қолымды көкке көтеріп, ата-бабалар әруағынан кешірім сұрап жыладым. Жаратқан ием қабыл алды ма, білмеймін, одан кейін ұйқым тынышталды.

Ал менің содан кейінгі өмірім бейіт басында жалғасып келеді. Қаладағы балаларым жиі келіп, азық-түлік жеткізіп тұрады. Олар менің жападан-жалғыз бейіт басында жүргеніме намыстанып «қалаға қолымызға келсеңізші» деп қанша үгіттесе де көнбедім. Осында дәретімді алып, бес уақыт намазымды оқып, күнелтіп жатырмын. Қолымнан келгенше өмірден озған пенделерге осы жерден Құран бағыштап отырам. Қазір Құдайға шүкір, ұйқым тыныш, көңілім сергек. Денсаулығыма да өкпем жоқ. Өзімді сондай жақсы сезініп жүрмін, – деп аяқтаған еді сонда әңгімесін Икрам-әка.

…Тынымбай көкем айтқан әңгіменің ұзын-сонары осылай. Оқырман қауым осы әңгімені  оқи отырып, өздерінің ой-пікірлерін білдіретін шығар деген ойдамын.

Орынтай КӨМЕКОВ.

Толығырақ

Ұқсас жазбалар

Back to top button