Где продают стафф через закладку?

Добавь к себе рабочие зеркала гидры .

Уникальный способ обхода блокировоки.

Hydra зеркало HYDRA:ONION:РАБОЧИЕ:ЗЕРКАЛА:SHOP:ГИДРА:САЙТ:ЗАЙТИ:ССЫЛКА

Гидра сайт
HYDRARUZXPNEW4AF
HYDRA2WEB


Ссылка на Hydra в торе. Как попасть на Гидру onion с помощью ТОР браузер.





hydraruzxpnew4af.anion









Как войти на Гидру без ТОР браузера и купить кокс чистый?

Площадка с наркотиками онлайн, в телеграме, в торе, в клирнете.

Реусрс который вы так просили: амфитамин, спайс, гашиш, чистейший кокаин, героин, лсд — все доступно на официальном hydra2web магазина гидра.

Москва, Санкт-Петербург, Владимир, Нижний Новгород, Астрахань, Пермь, Первоуральск, Омск, Казань, Новгород, Астана, Киев, Минск, вся Россия.

Моментальные шопы Гидра — посещение Гидра сквозь онион гарантирует анонимность и защищенность совершения сделок в сети.

Предоставленная разработка Тор расшифровывается как The Onion Router, собственно что значит луковый маршрутизатор, который дает частный канал передачи инфы.

TOR дает собой инноваторскую технологию, а с поддержкой Гидра онион зеркала на ТОР возможно оставаться анонимной личностью в сети Онлайн.

Hydra гидра интернет-площадка разнообразных продуктов, какие невозможно приобрести в простом магазине Уникальный веб hydra2web onion Гидра онион пространно доставляет категорию продукции, которая, в большинстве случаев, не разрешена. Приказывать продукты на данной площадке довольно просто, а самое ключевое, фактически что сохраняется приватность. • Некоторые знаменитые магазинчики и мультимедийные библиотеки оставь в Darknet, чьи продукты воспрещены; • На том же ресурсе потреблять «зеркала» многих знаменитых торрент, какие утратили знаменитость; • Признанный журнальчик вопросов и выводов Утаенные выводы; • Есть множество игровых и развлекательных hydra2web; • Беспросветный интерент располагает буквальный журнальчик Torist и т. Д.

Как войти на Гидру без ТОР браузера Если ежели ради вас прежде нагружать интернет-браузер ТОР, ведь вероятно пользоваться некоторым способом. Потреблять возможность заглянуть для Hydra onion с поддержкой специализированного шлюза, некоторый считается личного семейства «соединителем» промеж вашим устройством и сервером, дозволяющим наведывать подобные ресурсы. В предоставленном случае переданный рецепт доставляет непосредственную ссылку, какая настроена определенным образом. Порядок преодолеют наведывать лавочка Hydra (гидра) с безусловно всякого браузера и с всякого прибора.

О гидре

Гидра зеркало Рабочее зеркало Гидра – список своевременных зеркал Hydra тут Не выходит побывать вебhydra2web Hydra? Рекомендуем для вас перечень трудящихся зеркал Гидра онион официального вебhydra2webа Hydra. Всякий раз свежее и животрепещущее зеркало Гидра Онион гиперссылка лишь только у нас на веб hydra2web.

Собственно что это Гидра и ТОР

ТОР – это особая разработка, какая акцентирует возможность сокрыть личную персону в Онлайн узы.

Лавка Hydra, который возможно побывать сквозь Гидра официальный веб hydra2web зеркало, дает собой универсальный интернет магазин оригинальных продуктов, которые не разрешены к перепродаже на нормальных ресурсах.

Данная платформа Гидра отражение весельчак работает по всей земли РФ, Беларуси и Украины совершенные дни 7 дней в недельку.

Так появились не блокируемые зеркала и гиперссылке в площади онион даркнета. Добавь себе оригинальные ссылки на зеркала гидры и делись с друзьями.

Сколько угрожает за употребление наркотиков? - ни сколько, ежели ты правильно используешь неподписанную линию единиц и правильно разыскиваешь закладки.

В сети потреблять больше часть фейковых площадок, какие сделаны для домене onion, TOR, Hydra и многое иное

Водились безотносительно съедены квелые пространства, какие утилизировали ДДосеры для нарушения нашего равновесного плана

Вот и протест для вопрос – как войти на Гидра отражение.

Как не попасть в лапы жуликов

Для такого, дабы избежать расплодившихся в последнее время каждого семейства жуликов, разработчиками была сотворена бесперебойная сеть зеркал

Пользуйтесь Гидра онион зеркало официальный вебhydra2web сохраните ссылку на этот hydra2web в закладки. РКН может ограничить доступ к hydra2webу, скачайте все ссылки с этого hydra2webа к себе на устройство.

Түркістанның жігіттері – Zamana
Оқи қалар оқиғалар

Түркістанның жігіттері

Тоқсаныншы жылдардың басы. Нарық заманының қыспаққа алып тұрған кезі. Жолдасым Ханбибі екеуміз Түркістанның орталық базарына сауда жасай барғанбыз. Күн арқан бойы көтерілген. Үп еткен жел жоқ. Оған ойпаң жерге салынған қала базарының аптап ыстығы қосылып, бүгінгі күннің қалай өтерінен хабар бергендей.

 – Ей, бала, машинаңды жолдан ал! – деген дауысқа қарасам, жас шамасы алпыстан асыңқыраған үлкен қара кісі ескі «Уазик» көлігінің тұмсығын тақай келіп тоқтаған екен. Өзі рульді қос қолдай ұстап, маған тесіле қарап отыр.

– Қазір, қолым тимей жатыр, айналып өте салсаңызшы.

– Мен сенен қалай өтерімді сұраған жоқпын, машинаңды жолдан ал деп тұрмын!

Даусы зілді. Одан әрі жүйелесудің артық екенін сездім де, «Жигулиімді» сауда қатарына жанастыра қойып, өткізіп жібердім. «Әкесінің базарындай әкіреңдеуін!».

Салдыр-гүлдір еткен «дирек­торский» машина орнынан қозғалып, қарсы беттегі сауда қатарына барып тоқтады.

Саудамды жасап, сонымен қатар бақылап тұрмын. Машинадан шалдан басқа тағы екі адам түсіп, артқы есіктен ораулы зат, қап бумалары мен кішірек жәшіктерді түсіре бастады.

Есеп айырысқан жоқ. Соған қарағанда өз адамдары. Есіктерін асығыс жауып, ескі «Уазик» қалай кірсе, солай салдыр-гүлдір етіп жанымнан өте шықты. Қырсық шал айнадан басын шығарып:

– Бала, екіншілей машинаңды жолға қоюшы болма, – деп газын үдете басқан күйі соңына шаң қалдырып базардың шығар қақпасына қарай бір-ақ тартты.

Базар бірте-бірте өз күшіне ене бастады. Жүргіншілер нөпірі сағат сайын қалыңдап, жол сұраған арба итерушілер мен манты сатқан әйелдер, оған саудагерлер даусы қосылып, базар ішін азан-қазан етіп жіберді. Әлдебір тұстан кәуәптің иісі келеді. Әредік үзіп-созып баянда ойнаған зағип жанның даусы естіледі. Қолым қалт еткенде қарсы беттегі «Уазиктің» адамдарына көз тастап қоямын. Сатып тұрғандары – боза мен сыртын қағазбен орап, төрт бұрышты шоколад түрінде қалыптаған қауынқақ.  Алушылардың көзі түссін деген болу керек, маңдайшадағы керме жіпке де тізбектеп іліп тастапты. Күндегі көрініс осы. Таңертең ескі «Уазик» салдыр-гүлдір етіп кіреді де, заттары мен адамдарын түсіріп, базардың орталық қақпасына қарай тартады.

Бүгін олай болмады. Қасыма салдырлай келіп тоқтаған шалдың сұрағы да өзгешелеу болды.

– Әй, бала, суың бар ма? Мынау аптап ыстық шыдатпай барады, – деді қаталдау көрінгісі келсе де әжімді жүзінің астарынан мейірімділіктің ізі сезіліп.

– Ә, ассалаумағалейкум! Бар, мінекейіңіз.

Ыдысқа жартылай құйылған суы­ған шәй ұсындым.

Шал аузын толтыра бір ұрттап төгіп тастады. Содан соң бір-екі жұтып маған қайта берді де:

– Бала, атың кім? – деді.

– Ерлан.

– Мен – Қалдыбаймын. Осы базардың бәрі таниды. Бұрын-соң­ды көрмеген адамымсың. Қай жақтан келіп сауда жасап жүрсің? Не әкелдің?

Содан соң жауабымды күтпестен:

– Ә, алма екен ғой. Жақсы, жақсы, саудаларың болсын, – деп машинасының есігін тарс жауып, жүріп кетті.

Келе-келе Қалекеңмен де үйренісіп қалдық. Мен «Қалеке» деймін, ол жасым кіші болса да «Ереке» дейді.  Бір ауық саудадан қолымыз босаған кезде отыра қалып әңгіме-дүкен құрамыз. Қызығы, Қалекең қандай әңгіме айтса да «біздің Түркістан», «біздің Түркістанның жігіттері» деп қаланы меншіктей сөйлейді екен.

Қалтасынан насыбай шақшасын алып, алақанына толтыра салып, тілінің астына тастап жіберді де:

– Уай, Ереке, сен білмейсің ғой, – деді. – Біздің Түркістан қасиетті Әзірет Сұлтан жатқан жер. Халқы меймандос.  Таяқ ұстап келген тай мініп қайтады. Әй, бала, «меймандос» дегенді теріс түсініп қалма, өтірік айтып, кісі ақысын жеген адам Түркістанның жігіттерінен сәтінде таяқ жейді, – деп селкілдей күлді.

Тұруға ыңғайлана беріп едім, тамағын кенеп және бір әңгіменің шетін шығарды.

– Ілгеріде анау тізбек үйлердің тұсынан оңға бұрылғанда темір-терсек сататын базар болатын. Арты парк. Соның ішінде Шымкенттің мұздай сырасы сатылады. Адам деген гу-гу. Түркістанның мен деген жігіттерін сол жақтан табасың. Кешке қарай «танцы». Ол кезде қазіргідей арыз жазу қайда? Екі адам ерегісе қалса ортаға шығады. Басқалары қызықтаушы. Үшінші адам араласпайды. Ал кеп сілте! Шірене келіп соққанда мына жұдырықтар талайдың маңдайын опырып кетуші еді. Уа-ха-ха…

Осылай деген Қалекең қос жұдырығын құшырлана қысып, көтеріп қойды. Жасы егде тартса да талай шайқастың куәгері болған шалдың желігі басылмағандай.

– Мілисә-пілисә деген болмаушы ма еді?

– Мілисәға да жан керек. Парктің ішіндегі қараңғы түкпірге қалай келсін? Келсе де болары болып, бояуы сіңген соң келеді. «Мен ұрып едім» деп қай ақымақ қарап тұрсын? Бәрі безіп кетеді. Солай, Ереке, олай-бұлай жағдайларың болса айтарсыңдар.

Әңгімеге жиналған 2-3 адам: «Ой-хой, бұл Қалекең жас кезінде бүкіл Түркістанды ұстаған кісі еді», – деді.

Тоқтаған үйіміз алғашқыда жайлы көрінгенімен кейін себеп-салдары көбейіп, жайсыздау болуға айналды. Өз сөзі бар, осыны Қалекеңе айтсам деп жүргенмін. Ақыры үй ауыстырсақ деген ойымды айтып салдым. «Не көмегі болар екен?»

– Уай, Ереке, базардың адамымыз. Көңіл сыйған жерге бәрі сыяды. Біздің үйге-ақ жүре салыңдар, – деген ол мені үйіне ертіп келді.

– Ереке, үй осы. Барымызбен бөлісеміз. Біреуден артық, біреуден кем жағдайымыз бар. Құдайдың берген 3 ұл, 2 қызын өсірдік. Үйленгені үйленді, тұрмысқа шыққаны тұрмысқа шықты. Енді бір ұл, бір қыз қалды. Осылардың қарызынан құтылсақ демаламыз деген ойымыз бар. Мынау Тамара деген апаларың. Кезінде алпыс қыздың ішінен таңдап алғанмын. Уа-ха-ха…

– Қойшы сенде, қартайғанда балаларға қайдағыны айтпай…

Апамыз шалына дөңайбат көрсетіп, бізге көзін қысып қойды.

– Не қоятыны бар? Шалыңның көңілін таппасаң тоқал алып, иманыңды  бір уыс етіп қоярмын. Не көп, қазір Түркістанда қыз көп.

Күле отырып шәй іштік.

– Ереке, қарап отырғанша әңгіме болсын. Бір жылдары Түркістанға Шымкенттің медучилищесінен мақта теруге бір топ қыздар келді. Мен деген жігіттер жатақхананың алдынан шықпайтынбыз. Кеш түсе би, соңы төбелес. Бойдақ кезім. Жаңа машинам болған соң мақтаға ертеңгілік қыздарды алып бару, кешкісін алып қайту менің мойнымда.

Бір күні осы апаңа көзім түсті. Домаланып, өзі бір сүйкімді көрінді. Сыпайы. Артық сөзі жоқ. Ондайда Қалекеңде сабыр бар ма? Қыздардың бәрі түсіп болды-ау дегенде бортты паналай барып, шап беріп ұстай алдым.  «Сен маған ұнап қалдың. Тисең де аламын, тимесең де аламын», – дедім.  Ол кезде Түркістанда маған қой дейтін қожа, әй дейтін әже қайда? Байғұс аузын ашуға шамасы келмей, дір-дір етеді. Алпыс қыздың ішінен таңдап алдым дегенім бекер сөз емес, – деді.

Күндер өтіп жатты. Бірде Қалекең:

– Ереке, кешке ертерек қайтыңдар. Пәлен деп бола ма, сауда болған жерде ақша жүреді, ақша жүрген жерде ұры-қарысы да қоса жүреді. Өткенде біреулер балалардан ақша сұрапты. Содан қолыма бір түсерсіңдер деп жүргенмін. Түске таяу адам аяғы басылған кезде «әне, аналар солар» деген сөзіне қарасам, дода шашы желкесін жапқан екі жігіт әркімнен ақша жинап келеді. «Қолымды анау қалың шашқа бір іліктірсем, ар жағын көрермін» деп тұрмын. Жақындап келіп қасымдағы әйелге бірдеңе дей беріп еді, жаға-пағасымен қосып, желкедегі шашқа салдым қолды. Тынысы тарылып барады. Нағылетті бүктеп, тұмсықтан оң тіземен екі соқтым да, иектен енді бір перейін деп едім, «Атеке!» деп қолымды ұстай алды. Қарасам, талоншы қыздар екен. Қалайша қоймассың? Болмаса анау-мынауға араша беретін мен бе? Түркістанның жігіттері деген атқа кір келтірген иттер! – деп қос жұдырығын түйіп, айналасына екілене қарап қойды.

…Күзде қызы Тұрғанкүл тұрмыс­қа шыққан. Алып-қашып кетіпті. Хабаршылар ертеңіне кешке келді. Қалекеңнің мінезін білеміз, «не болар екен?» деп жүрміз. Тамара апа мен ағайын-туыста дегбір жоқ. Байқауымша, жиналғандар Тұрған­күлдің кеткеніне емес, Қалекеңнің келуіне алаңдайтын сияқты. Тықыр етсе, көлік кіретін қақпаға қараймыз. Хабаршылар сыртта темекі тартқан болып жүр.

Есік ашылып, ескі «Уазик» кірді. Біреулер жеткізіп қойса керек, Қалекең келе хабаршыны қылғындырып, жағасынан ала түсті. Желеуі:

– Неге кеше келмей, бүгін келдің?

– Атеке, біз елшілерміз. Құдаларыңыз…

– Әкеңнің… Кімді басынасың? Құдаларыңды да, сені де…

Анау бейшарада тырп етуге дәрмен жоқ. Бұрышқа тықсырып алған.

– Осы тұрған жеріңде…

– Жіберіңіз…

«Бұлардың не жазығы бар?» деп жүріп әрең арашалап алдық. Бірақ бізге «түнгі онға дейін шай бермейсіңдер» деген талап қойды.

– Жазасы сол! Аштан қатыра­йын нәлеттерді! Кімде кім дастарқан жайса, менен жақсылық күтпеңдер!

Өзі түнерген күйі сыртқа шығып кетті.

«Арада сыйластығымыз бар, қонақпыз, бізге ешнәрсе дей қоймас» деп самаурын көтере беріп едім: «Әй, бала, жайыңа отыр!», – деп тыйып тастады.  «Ереке» емес, «Әй, бала» дегеніне қарағанда әзірге ашуының қайтар түрі жоқ. Жым болдық. Біресе күлеміз, біресе сыбырласамыз.

«Мұндай қорлыққа төзгенімше өлгенім артық» деп Қалекең мұздай су сарылдап тұрған кранның астында отыр. «Қорлығы» сол – «Хабаршылар неге бір күн кешігіп келеді?».

Содан хабаршылар шайды түнгі онда бір-ақ ішті. Әне, Қалдыбай атам сондай адам еді.

Бірде базардан ерте қайттық. Қалекеңді сөзге тартайын деп:

– Қалеке, Түркістанның базарында  жүре береміз бе, Қызылорда жағына да барып қайтпаймыз ба? – дедім.

Ол қасындағы ағаш дөңкеге жайланып отырып алды да, қалтасынан шақшасын алып:

– Ереке, барам десең өзің біл. Маған осы базардың да наны жетеді. «Тоқылдақ» деген пойыз жүреді. Адамдар сонымен Түркістанға келіп тауар әкетеді. Төрт-бес қатын-қалаш клиентім бар. Меншіктеп алғанмын. Солардың мықынын ұстап, өсегін тыңдап, теміржол вокзалына жеткізіп саламын. Барына қанағат, жоғына салауат. Жетеді маған, – деді де насыбайын аузына бір-ақ атты. Содан соң:

– Не, базарларың болмай жүр ме? – деді.

– Жоқ-ә, әншейін айтамын да…

– Айтқанның қажеті жоқ. Қайда барсаң да осы. Жолың бар, майың бар, айналып келгенде Түркістанның базарынан аспайды.

– Сіздікі дұрыс екен.

– Неге дұрыс болмасын? Осында тудық, осында өстік. Оу, ертеректе Түркістанның жігіттері де берісі Ақтөбе, арысы сонау Атырауға дейін сауда жасап барып қайтқан. Кәне, батып қалғаны? Болмаған соң проводниктермен келісіп, Мәскеудің мұнда жоқ кілем-палас, сары май, колбасасына дейін алдырып сатты. Түк шықпады. Анау қырғыз бен өзбектің проводниктері «Түркістанның жігіттерінен аман өтсек» деп ойбайлайды екен. Кейбірі түсер жолаушы болмаса есігін ашпайды.

– Не үшін?

– Не үшін дерің бар ма, зәрезап болған. Жаңағы аманаттарды сонау Мәскеуден әкеле беру оңай дейсің бе, оның да өз қиыншылығы бар.

– Алдап кетпей ме?

– Алдап көрсін. Осы стансадан кейін қарай бір өтуі бар. Түркістанның жігіттері соны біледі де. Уа-ха-ха… Әй, Ереке-ай, жүр шай ішейік. Ертеңге де әңгіме қалсын.

Қалекең орнынан ауыр көтеріліп, үйге қарай беттедік. Сырт көзге мінезі ұрда-жық көрінгенмен аңқылдақ, еңселі осы шал болмаса Түр­кістанның базарының сәні кір­мейтіндей.

* * *

Содан бері көп жыл өтті. Елдің жағдайы жақсарды. Бірде Яссауи баба кесенесіне зиярат ете барғанбыз. Қайтар жолда орталық базар­ға соқтық. Алдымнан «Уай, Ереке!» деп ескі «Уазигімен» Қалекең шыға келетіндей боп көрінді. Көңіліммен базардың құт-берекесі болған қара шалды іздедім. Ескі танысымның айтуынша, ол кісі осыдан біраз жыл бұрын дүние салыпты. Базар көңілсіз көрінді. Тезірек қайтқым келді. Түркістанның жігіттерінің қадыр-қасиетін Қалекең өзімен бірге ала кеткендей болды.

Ералхан ЖЫЛҚЫАЙДАРҰЛЫ.

Толығырақ

Ұқсас жазбалар

Back to top button